domingo, 29 de noviembre de 2009

Our first Thanksgiving Day

Nuestro primer dia de acción de gracias. In jus two words....AWE-SOME!!!! Una parella de suissos i nosaltres cuinant el típic "turkey" americà, quina por!!!

Encara que allà no se celebri aquesta diada el sensei de la cuina us farà una pràctica guia per si voleu fer un gall dindi per Nadal....no és ràpid però sí molt fàcil i bo.

Primero y antes que nada necesitas THE TURKEY. Compramos uno pequeñito....vamos uno de unos 10 pounds, que vendrían a ser como unos 5 kg de pavo. Que conste que éramos 4 personas...eh!!!

Segons alguns consells dels americans això és poc, però ja us dic jo que per tema menjar no se'ls hi ha de fer MAI cas!!!


Ok...soy un pavo jovencito y estoy listo para pasar un poco de calor durante un buen rato!!!!

Que aixequi la mà qui ara mateix no hagi pensat amb el capítol de Mr. Bean i el seu cap dins del "pavo"...je,je,je....

Esto fue antes de poner el pavo en el horno. Ya nos habían avisado que tardaría un buen rato, más concretamente tuvimos el pavo unas 4 horas y media dentro del horno. Estos americanos no son muy dados a cocinar y lo compran todo preparado. Pero nosotros queríamos hacer una Thanksgiving Day como DIOS MANDA!!! Así que pasamos un par de horitas en la cocina para preparar todo de manera "casolana"...je,je!!!
Véase a continuación el secreto del pavo....se le inyecta el ingrediente secreto y sale un pavo que te chupas los dedos!!! No os lo creais...le íbamos inyectando toda la grasilla y el caldo que va soltando el pavo mientras se cocina. Esto no lo hace todo el mundo...pero claro, con lo cocinillas que somos...

Marta rápido...3 ml de adrenalina...este pollo lo resucito como sea!!!

Y nada, que después de 3 horas de horno "fue cogiendo colorcillo". El cachirulo que lleva incrustiado el pavo en el muslo es un termómetro. Sí sí...como lo véis. Esta gente tiene aparatos de todo tipo para cocinar el pavo. Así sabes la temperatura interna del bicho y sabes si está hecho o no.

Que això no és ser pijo!!! Sinó PRÀCTIC!! Que consti que el termòmetre no el vam comprar nosaltres però va bé. Ja que es fa es fa bé, no??


Et voilà... después de más de 4 horas de horno...el resultado fué: no hacen falta palabras. Lástima que al blog no se le puedan añadir olores....mmmmmm!!!!!!!

Si..el resultado es como un puñetero pollo a l'ast....yo definitivamente prefiero el pollo!!!!

Ei gente!!! No os penséis que los americanos sólo se comen el pavo...NO!!! Mientras se cocina el susodicho en el horno, vas cocinando el resto de cosas.
Jo crec que això ningú no ho ha dubtat en cap moment...je,je,je

El "stuffing" que vendría a ser el relleno, pero no se pq "cojones" lo ponen fuera!!!???? Hicimos 2 tipos, uno con castañas y nueces, y el otro con apio y manzana. Creo que fué lo mejor!!! Estaban buenísimos.

Som uns "gooooldus". Resumen: the stuffing (pan con huevo, leche, castañas, manzana y apio...todo esto aderezado con el "suquillo" grasiento del pavo para darle saborcito!!).
También hicimos puré de patatas, la salsa de "cranberries" y un tipo de patata parecida al boniato con canela y pimientón.

Turkey, stuffing, smashed potatoes, sweet potatoes with cinnamon and paprika, cranberries sauce,
gravy and a Pinot-noir wine...of course!!!


No...no us penseu que ens ho vam acabar tot!
Amb totes les restes podrem menjar alguna dia d'aquesta setmana...je,je,je

S'ha de dir que tot aquest menjar va estar acompanyat "of course" d'uns bons vinets de California....això sí que es va acabar ;-).

Tot i el nostre gran èxit culinari, crec que no compartim l'entusiasme de tots els americans per menjar-se el "turkey" i acabar tips a rebentar durant aquest dia. Per ells però és un dels dies més importants de l'any ja que (apart de menjar moooolt) es reuneixen amb tota la família.

7 comentarios:

  1. Uala, quin bé de déu de menjar, no? Us ha quedat molt bé el gall dindi, fa molt bona pinta! Però n'havíeu d'haver comprat un de més gros i provar de ficar-hi el cap a dins! La foto seria boníssima... :-P

    ResponderEliminar
  2. mmmmmmmmmmmmm!
    només imaginar-me l'oloreta que devia fer la vostra cuina......quina bogeria!! vindria ara mateix a menjar-me "els restos" jejeje!!
    Es veu ben bé que us ha aprofitat elñ tiberi!!
    petons

    ResponderEliminar
  3. Macos!!!
    vaya pintorra el pavo! esteu fets uns cocinillas! ja veig que us cuideu mooooolt bé!!!! jo un dia o altre el vull provar, eh? si cal, hem de fer un "thanksgiving day" a la catalana quan vingueu ;-)
    molts petons!

    ResponderEliminar
  4. callans, ja veig que esteu molt ben integrats!
    De totes maneres, millor que no us hi acostumeu gaire, que sinó d’aquí quatre dies ja us veig sortint d’un McRonyals vestint amb talles XXXXXXL:)
    Que vagi mooooolt bé!

    ResponderEliminar
  5. uoooola!!!! quins ojillos que feu a la foto!!! hehehe! mil petooons!!

    ResponderEliminar
  6. ... jo penso que era petit!!! només 5 kilos?! però si queda reduit a res! encara que la tècnica d'injectar-li la grassilla una altra vegada es bona solució perquè no perdi cap caloria!!! jajaja coi d'americans si no ho fan a lo bèstia no són feliços... millor que no vingui a viure mai de la vida a EUA, sinó perderé definitivament el concepte de molt i poc menjà!!! em tornaria boja!!
    Jo també voto per una foto amb el cap dins el cul del pavo!! jaja nova disfreça de carnestoltes!!.

    petons

    ResponderEliminar
  7. Je,je,je...Lo dels "ojillus" segur que és pel vi...;-).
    Magallón doncs ja tenim disfressa per l'any que ve. Si vols en compro un ara que serà baratet i el guardo congelat. Tu hi poses el cap a dins i jo faig la foto, què et sembla?? ji,ji,ji

    ResponderEliminar